پ.ن  راستی نمیخوای شنای اقیانوسی را یادم بدی؟ یعنی غرق نمیشم؟

ای معجزه ی خاموش یه حادثه روشن شو

یک لحظه فقط یک آه هم جنس شکفتن شو

از روزنه این کنجه خاکستری پرپر

مشغول تماشای ویرون شدن من شو

چشامو میبندم و تو خیالم با خیالت پرواز میکنم .نه نه نزار ببرنم...

من میخوام بیام... نه نمیخوام برم... وایسا ... نرو...

ودوباره افتادم به خاک یه زمینی...

منو راه نمیدن... میدونم.

آخه من تا تو به اندازه ی تمام لحظه های بی تو بودن فاصله دارم.

آره حق داری. حق داری بخندی و بگذری.

من کجا؟ تو کجا؟

منی که با دو تا تخمه یادم میره تو قفسم.

منی که از جنس غفلتم.

عروسکی تو دست باد.

تو قفسی که رو هر گناهی برچسب عشق میزنن.

با هر نگاهی مست میشن و با هر سازی میرقصن.

آره حق داری بین من و تو فاصله اس

فاصله... واژه ای که با شناختنت واسم معنا شد.

اینجا تو هر مغازه ای تو هر ثانیه ای عشق میفروشن

کافی یه لحظه مثل همیشه خدارو گم کنی میبینی که زنبیلتو پراز عشق میکنن

عشق!!!

اینجا آدما روزی چندبار عاشق میشن وچندین بار شکست عشقی میخورن!!!

آره بین من و تو فاصله اس

آخه اینجا کافی شاپ هست.اینجا ولنتاین داریم!

آره اینجا یا باید همرنگ جماعت شی یا هر شب با بغض انتظار بخوابی.

یا باید واسه هر گربه ای چشم خمار کنی یا باید زخم زبون هارو به جون بخری.

اینجا به پاکیت بها نمیدن.

اگه محکم باشی میگن بازی رو باختی

اگه آه بکشی و یا زهرا بگی میگن امله پاشو برو پای ماهواره حال کن!

اینجا اگه تودل شب پاشی و به حال خودت زار بزنی میگن دیوونس پاشو برو به فلان آدرس آروم میشی!

میبینی؟ میبینی چقدر غریبیم؟

اینجا نفس کشیدن یعنی طاقت آوردن

وای وای کاش میومدی...

کاش میومدی و میدیدی...

نه نه ... نه نیا...

نیا نمیخوام گرد غم رو دلت بشینه.

نیا...

انقدر نیا تا با همین بغض همیشگیم بهت برسم.

شاید درد نبودنت... ندیدنت... منم خدایی کنه.

نه نیا ...

گفتم به کجا ، گفت صدایم کردند

                        گل بودم و از شاخه جدایم کردند

گفتم که فرشته ها چه کردندت ، گفت

                       روزی خور سفره ی خدایم کردند

ماهی فکرم تو حصار لحظه ها دنبال یه حوض حتی بی آب یا یه سراب

آسمون خیالم تو کویری بی ستاره دنبال یه قصه اس حتی بی نقطه یا با یه اشاره

دنگ...

دنگ... دنگ...

ساعت گیج زمان در شب عمر

میزند پی در پی زنگ.

زهر این فکر که این دم گذر است

میشود نقش به دیوار رگ هستی من.

لحظه ام پر شده از لذت

یا به زنگار غمی آلوده است.

لیک چون باید این دم گذرد

پس اگر میگریم

گریه ام بی ثمر است.

واگر میخندم

خنده ام بیهوده است.

دنگ... دنگ...

لحظه ها میگذرد.

آنچه بگذشت نمی آید باز.

قصه ای هست که هرگز دیگر

نتواند شد آغاز.

مثل این است که یک پرسش بی پاسخ

بر لب سرد زمان ماسیده است.

تند برمی خیزم

تا به دیوار همین لحظه که در آن همه چیز

رنگ لذت دارد آویزم

آنچه میماند از این جهد به جای:

خنده لحظه پنهان شده از چشمانم.

وآنچه بر پیکر او میماند:

نقش انگشتانم.

دنگ...

فرصتی از کف رفت.

قصه ای گشت تمام.

لحظه باید پی لحظه گذرد

تا که جان گیرد در فکر دوام

این دوامی که درون رگ من ریخته زهر

وارهاینده از اندیشه ی من رشته ی حال

وز رهی دورو دراز

داده پیوندم با فکر زوال.

پرده ای میگذرد

پرده ای می آید:

می رود نقش  پی نقش دگر

رنگ می لغزد بر رنگ.

ساعت گیج زمان در شب عمر

می زند پی در پی زنگ:

دنگ... دنگ...

دنگ...

سهراب سپهری(روحش شاد)

تقدیم به استقامت غزه...

میدانی دلتنگی چیست؟

دلتنگی یعنی سکوت مادر وقت بغل کردن پیکر طفل شیرخوارش.

یعنی نفس نفس زدن برای یافتن برادر بین اجساد بی سر.

یعنی مارایت الا جمیلا

یعنی....